Necip Tosun

KASIM 2009 DERGİLERİNDE NECİP TOSUN YAZILARI

Sat, 07 Nov 2009 21:19:00 +0200

1) HİKAYENİN BİTTİĞİ YER / KİTAP-LIK
2) EDEBİYATIN GÖZÜNDEN İSTANBUL/ KİTAP ZAMANI
3) HALİT REFİĞ'İN ARDINDAN / HECE
4) 2000'Lİ YILLARIN ÖYKÜSÜ / Ğ DERGİSİ.. ( devamı )

KİTAP-LIK KASIM 2009 ÇIKTI: HİKÂYENİN BİTTİĞİ YER / NECİP TOSUN

Mon, 02 Nov 2009 13:50:00 +0200

EDİTÖR'DEN

RÜZGÂR GÜLÜ
Süreyya Berfe, Seyhan Erözçelik, Âlim Kahraman, Rahim Sağ, Tuncer Erdem, Turgut Yüksel

ŞİİR
Güngör Tekçe - Geçerken Söyl.. ( devamı )

HALİT REFİĞ'İN ANISINA / NECİP TOSUN

Mon, 12 Oct 2009 16:07:00 +0300

Sinemayı diğer sanatlardan ayıran en önemli özelliği onun kolektif bir çalışma sonucu ortaya çıkan bir sanat oluşudur. Bir şiir, bir roman ya da bir resim sanatı, onun üreticisinin kimliğini şöyle ya da böyle yansıtırken, sanatçının beğenileri, zevkleri ve sanat anlayışı o sanat ürünlerini belirler. Ama sinema sanatı, kameramanından ışıkçısına, oyuncusundan makyajcısına kadar bir yığın insanın beğenileri, kabiliyetleri, çabaları sonucu oluştuğu için, bu sanatlardaki saf, doğrudan öznellikten sinema sanatında söz etmek mümkün değildir. Yani bir şairin güzel bir şiir, bir ressamın güzel bir resim, bir romancının güzel bir roman ortaya koyabilmesi için kendi sezgisinden, becerisinden, sanatkârane gücünden başka şeylere ihtiyacı yoktur. Ama bir yönetmenin güzel bir film ortaya koyabilmesi için pek çok “güzel” şeye ihtiyacı vardır. Bu anlamda yönetmenin işi, diğer sanatçılara nazaran daha zor, çileli ve risklidir. Yönetmenin güzel bir film ortaya koyabilmesi için kendisinin donanımlı bir sanatçı olması yetmez. Kendisinin dışında bir çok güzelliği keşfetmek, bunları bir araya getirmek durumundadır. Yönetmen, sinema sanatının özelliği dolayısı.. ( devamı )

KATIKSIZ MUTLULUK: KATHERINE MANSFIELD’İN BÜTÜN ÖYKÜLERİ / NECİP TOSUN

Tue, 06 Oct 2009 22:24:00 +0300

         Daha önce Memet Fuat (Adam Yayınları) ve Şadan Karadeniz’in (Can Yayınları) çevirisinden okuduğumuz Katherine Mansfield’in öyküleri şimdi de Oya Dalgıç’ın çevirisiyle Türkçeye kazandırıldı. Bu çevirinin önemi Mansfield’in “tüm öyküleri”ni kapsamış olması. Zira daha önceki çeviriler Mansfield’in öykülerinden seçmelerdi.
         Çeviri, edebiyatın temel tartışma konularından biri. Çevirmenlerin sözcük tercihleri, çeviri anlayışları sürekli tartışılır. “Çevirinin o kitabı yazmaktan zor olduğunu söyleyenler,” hiç de haksız değiller. Çünkü çevirmen olarak başkalarının sözcüklerini, hatta duygularını aktarmak zorundasınız. Kuşkusuz daha iyi çevirmek farklı, tümüyle yanıltıcı, emeksiz, dikkatsiz çeviriler farklı. Bu anlamda yayınevlerinin editöryal dikkatleri önemli.
         Katherine Mansfield’in bütün öykülerinin &cce.. ( devamı )

KİTAP-LIK, EKİM SAYISI (131) ÇIKTI, NECİP TOSUN'DAN: ERDAL ÖZ ÖYKÜCÜLÜĞÜ

Fri, 02 Oct 2009 17:06:00 +0300

EDİTÖR’DEN

KAPAK
Doğan Hızlan - Solistlerden oluşan bir koro: 1950 Kuşağı

ŞİİR
Murat Alpar - Danimarkalı Şair Erik Stinus’la Huzurevinde
Erik Stinus - Şiirler
Hüseyin Peker - Dilsiz Kaval
Ebubekir Eroğlu - Bağ
Sina Akyol - Üç Şiir
Ahmet Güntan - Parçalı Ham 37. Somut evin ruhsatı.
İzzet Göldeli - Actinotus Helianthi
Nuri Demirci - G&o.. ( devamı )

EYLÜL 2009 DERGİLERİNEDE NECİP TOSUN YAZILAR1

Tue, 15 Sep 2009 17:33:00 +0300

1) HECE ÖYKÜ'DE : TASVİRDEN İMGEYE

"Kuşkusuz betimlemede aslolan anlatılan şeyi sadece göz önüne getirmek, göstermek değil, bakış açısının yakaladığı ayrıntıyla okuru “gözgöze” getirmektir. Anlatıcının aradan çekilerek gösterilenle okuru karşılaştırmaktır. Onda “okuyormuş” hissinden çok “görüyormuş” hissini uyandırmaktır. Ne var ki betimleme sadece bir “gösterme” değeri taşımaz. Anlatıma giren nesnenin bir nedenselliğe de yanıt vermesi gerekir. Bundan dolayı betimlemenin sadece estetik işlevi yoktur. Fiziksel atmosfer yaratmanın ötesinde, anlatıya anlam kazandırma, dramatik yapıya katkı onun temel işlevlerindendir. Anlatıyla bütünleşmemiş, ek, yama gibi duran betimlemelerin, yapmacık bir süs olmaktan öte anlamları yoktur. Anlatıma hiçbir şey katmayan, onu çoğaltıp zenginleştirmeyen, işlevsiz betimleme, gereksiz bir bilgi yığınından başka bir şey değildir."

2) HECE EDEBİYAT SAYI: 153 : YÜCEL ÇAKMAKLI'NIN ARDINDAN

KİTAP-LIK / EYLÜL (130) ÇIKTI; NECİP TOSUN'DAN KÂMURAN ŞİPAL ÖYKÜCÜLÜĞÜ

Wed, 02 Sep 2009 21:50:00 +0300

EDİTÖR'DEN

RÜZGÂR GÜLÜ
Sina Akyol - Kısa Pantolonlu Çocuk ve Güzel Yalan
Sevgi Ünal - Küp Uçuranlar
Ertuğ Uçar - Dil Oyunları
Turgut Yüksel - yirmi altı ve yirmi yedinci sayfa arası

ŞİİR
Ahmet Oktay - Eski Arkadaş, Arzuyla Bakamadım, Narın Sesiyle
Nihat Ziyalan - Cam
Hulki Aktunç - Gölde
Abdülkadir Budak - Cemile’nin Annesi
İhsan Deniz - “Kapta-ı Deryâ”dan Durgun Saat, Ağır Saat
Betül Tarıman - Yağmurlu Camda Çocuklar
Çiğdem Sezer - Dünya Dönmektedir
Mustafa Ziyalan – Dolaşmalar, Dünlerin Köpüğü, Esmer Civciv
Ali Ayçil - Kırk
Bünyamin K. - Sunroof

SANDIKTAN
Kemal Özer - Onat Kutlar 20 Yıl Sonra Yeniden Öykü Dünyasında

Ö.. ( devamı )

Öykülerde genç olmak... ALİ ÇOLAK / ZAMAN

Thu, 01 Sep 2005 00:36:00 +0300

Edebiyat sevgisinin ve zevkinin oluşmasında kimi karşılaşmaların, güzel tesadüflerin önemli yer tuttuğuna inanırım ben.
Bir ders kitabında okuduğunuz öykü, herhangi bir köşe yazısında karşılaştığınız bir dize, sahafta kitap karıştırırken, bir kitabın arka sayfasında gözünüze ilişen bir cümle, okuma maceranızı, edebiyat zevkinizi ve belki de bütün hayat telakkinizi değiştirebilir. Bir öykü okur ve çarpılırsınız. Artık o yazarın bütün öyküleri, külliyatı sizi çağırmaktadır. Bir tek dize, sizi bir şairin bütün şiir toplamını okumaya mecbur edebilir. Ne güzel mecburiyettir o!

Antolojiler, güldesteler, seçkiler böyle 'güzel karşılaşma'ları sağlayacakları için sandığımızdan öte bir anlama ve öneme sahiptir. Gerçekte, her antoloji, her seçki hazırlayanın edebiyat anlayışına ve zevkine göre şekillenir. Her 'hazırlayıcı', seçtikleri kadar 'dışarıda bıraktıkları' ile de okura bir şeyler söylemiş olur.
Nursel Duruel'in hazırladığı "Genç Olmak/80 Yazardan 80 Öykü" (YKY) adlı iki ciltlik seçki, Türk öyküsünün yüz yirmi yıllık serüvenini yansıtma çabasında. Birinci cilt Hüseyin Rahmi'den Ülkü Tamer'e, ikinci cilt Osman Şahin'den Ahmet Büke'ye alt başlıkların.. ( devamı )

NEZİHE MERİÇ'İN ANISINA

Fri, 21 Aug 2009 23:20:00 +0300

ÇAVLANIN İÇİNDE TEK BAŞINA: NEZİHE MERİÇ ÖYKÜCÜLÜĞÜ
NECİP TOSUN

1925 yılında doğan Nezihe Meriç, ilk kitabı Bozbulanık (1953) yayınlandığında yoğun bir ilgiyle karşılanmış ve “Cumhuriyet kuşağının ilk kadın yazarı” olarak nitelenmiştir. Ardından Topal Koşma (1956) ve Menekşeli Bilinç (1965) kitapları gelir. “Cumhuriyet kuşağının ilk kadın yazarı” yargısı her ne kadar abartılı bir yargı da olsa kimi haklı yanları vardır; çünkü Meriç, öykülerinde, temada, dilde, kurguda, anlatımda, siyasal tavırda o güne değin ki kadın yazarlardan (Güzide Sabri, Muazzez Tahsin, Kerime Nadir) tümüyle farklı bir anlayış sergiler. Öncelikle kadına, dönemine göre bambaşka bir açıdan bakar. Hep duygusal açıdan ele alınan kadın onun öyküleriyle artık hem toplumsal mücadelenin içinde bir bireye hem de cinselliği de olan bir kimliğe bürünmüştür. Böylece 1970’le damgasını vuracak olan mücadele içindeki kadın ve 1980’lerden sonra tümüyle edebiyatımızı kuşatan, kadının cinsel özgürlüğü ve erkeklerin dünyasındaki.. ( devamı )

BENİM KİTAPLARIM / NECİP TOSUN

Mon, 03 Aug 2009 23:26:00 +0300

Okuma serüvenimin, yazma serüvenimin bir parçası olduğunu söyleyebilirim. Bu nedenle çoğunlukla düzensiz bir okuma yerine, yazacaklarıma katkısı olacak, onları zenginleştirecek bir okuma süreci izledim. Ama bendeki kalıcı kitaplar hem sevdiğim hem de yazma bilinci anlamında bir şeyler öğrendiklerim oldu. Bu bağlamda Virginia Woolf’un Dalgalar’ı, Katherine Mansfield’ın Ölü Albay’ın Kızları, Michel Butor’un Değişme’si, Wolfgang Borchert’nin Bu Salı’sı, Elsa Triolet’nin Gün Doğarken Bülbül Susar’ı, Rainer Maria Rilke’nin Malte Laurids Brigge’nin Notları, Ingeborg Bachmann‘ın Malina’sı, Truman Capote’nin Gece Ağacı benim her zaman yol göstericim, dönüp dönüp okuduğum, etkilendiğim el kitaplarım olmuştur. Bu kitaplarda çarpıcı bir insanî zenginlik, varoluşsal bir hesaplaşma, nesnelerin ruhuna nüfuz ediş vardı. Öte yandan şiirsellik/ritim, dil tutumu, bakış açısı farklılığı dikkat çekiciydi. Kitaplardaki yoğunluk ve zengin imgelerle oluşturulmuş göstermenin şiiriyetinden büyülenmemek elde değildi. Dediğim gibi, okumalarım her zaman öykü yazma serüvenimin bir parçaydı.
Katherine Mansfield, Ölü Albay’ın Kızları’nda, acıyı, hüznü, yalnızlığı öykülerinin merkezine yerleştirmesine karşın nasıl melodrama düşülmeyeceğini örnekliyordu. Michel Butor, Değişme’de, Paris-Roma arasında geçen bir tren yolculuğun.. ( devamı )